Dwie gry, jeden MCP — co można zbudować na słowniku Agentic Web

Słownik Agentic Web liczy 282 pojęcia i wystawia serwer MCP. To wystarczyło żeby bez własnej bazy danych i bez LLM zbudować quiz i krzyżówkę — dwa różne doświadczenia z jednego źródła. Poniżej pokazujemy jak to działa w praktyce.

Stack tego konkretnego projektu

Obie gry opierają się na tym samym układzie trzech elementów. To nie jest model całego Agentic Web — ale dobry przykład jak MCP eliminuje potrzebę duplikowania danych między aplikacjami:

Słownik Agentic Web na webflux.pl to warstwa 0 i 1 jednocześnie: baza 282 pojęć wystawiona jako serwer MCP pod adresem webflux.pl/wp-json/webflux/v1/mcp. Każde narzędzie — gra, bot, skrypt, Claude — może go zapytać w tym samym standardzie.

Dwa zastosowania, ten sam serwer MCP

Obie gry nie mają własnej bazy danych. Nie mają hardcoded treści. Przy każdym uruchomieniu wywołują serwer MCP, pobierają pojęcia na żywo i budują rozgrywkę z tego co dostaną. To jest właśnie sedno Agentic Web: dane żyją w jednym miejscu, aplikacje je konsumują przez protokół.

Jeden serwer MCP, trzy różne interfejsy

Gry to tylko dwa z trzech przykładów zastosowania tego samego źródła. Trzecim jest wyszukiwarka słownika na webflux.pl — inny klient, ta sama warstwa danych i protokołu:

Każdy z tych interfejsów wywołuje to samo narzędzie MCP w ten sam sposób. Wyszukiwarka pokazuje wyniki w siatce kart. Quiz cytuje definicję i czeka na odpowiedź. Krzyżówka pobiera dwa klastry i układa siatkę. Trzy różne doświadczenia użytkownika, zero duplikacji danych.

Czego konkretnie uczą te dwie gry

Separacja warstw działa. Zmiana treści słownika (nowe pojęcie, poprawiona definicja) natychmiast trafia do wszystkich trzech interfejsów bez dotykania ich kodu. Wyszukiwarka, quiz i krzyżówka nie wiedzą o sobie nawzajem — wiedzą tylko o MCP.

Protokół jest neutralny wobec zastosowania. Ten sam search_term w quizie zwraca definicję do wyświetlenia, w krzyżówce zwraca słowa do ułożenia siatki, w wyszukiwarce zwraca karty do przeglądu. MCP nie narzuca co zrobisz z danymi.

Wyobraźnia jest jedynym limitem warstwy aplikacji. Na tym samym MCP można zbudować bota Slackowego który odpowiada na pytania o terminy, agenta który porównuje dwa pojęcia, generator fiszek do nauki — albo kolejną grę. Bez zmiany ani jednej linii w serwerze MCP.