6 stycznia 2026 IAB Tech Lab ogłosił roadmapę agentowej reklamy. W lutym całość dostała jedną nazwę — AAMP. To nie jest kolejny nowy protokół. To sposób, w jaki branża reklamowa nakłada warstwę agentową na standardy, które już napędzają rynek.
Czym jest AAMP
AAMP (Agentic Advertising Management Protocols) to otwarta, open-source’owa inicjatywa-parasol IAB Tech Lab spinająca całą pracę nad standardami agentowej reklamy. Realizowana jako projekt open-source z udziałem Agentic Task Force, rozwijana na GitHubie (IABTechLab/AAMP), oparta na istniejących standardach branżowych zamiast na nowym, fragmentującym rynek protokole.
Filozofia: standardy, nie nowy protokół
Kluczowe protokoły agentowe — MCP od Anthropic i A2A od Google — działają najlepiej, gdy mają schematy użytkowe i implementacje referencyjne dające kontekst. AAMP dokłada do nich właśnie to: branżowe schematy oparte na OpenRTB, OpenDirect i AdCOM. Te standardy to skondensowana wiedza branży z miliardów transakcji — taniej ją wykorzystać niż wymyślać agentów od zera.
Trzy filary AAMP
– Agentic Foundations — wykonanie i wydajność; tu żyje ARTF, definiujący bezpieczne i deterministyczne działanie agentów w środowiskach real-time (w tym RTB),
– Agentic Protocols — warstwa zarządzania; jak buyer i seller agent rozumieją się, odkrywają, negocjują i transaktują (Agentic Direct, Agentic Audiences, agenci referencyjni),
– Trust & Transparency — Agent Registry zapewniający neutralną tożsamość, weryfikację i przejrzystość agentów.
Dla branży reklamowej
AAMP to sygnał, że agentowa reklama nie będzie dzikim zachodem konkurujących, niekompatybilnych rozwiązań, lecz rozszerzeniem znanego stosu. Dla wydawcy, agencji i adtechu oznacza to ścieżkę adopcji bez przebudowy infrastruktury — i rejestr, w którym warto się znaleźć, by być odkrywalnym dla agentów kupujących.