Model nie wybiera słowa. Zwraca rozkład prawdopodobieństwa nad całym słownikiem, a wyboru dokonuje osobna warstwa — sampling. To ona odpowiada za to, że ta sama rozmowa nigdy nie powtarza się identycznie.
Czym jest sampling
Sampling to procedura wyboru jednego tokenu z rozkładu zwróconego przez model. Najprostszy wariant bierze zawsze token o najwyższym prawdopodobieństwie. Warianty losowe wybierają spośród najbardziej prawdopodobnych kandydatów, co daje bardziej naturalne i zróżnicowane teksty, ale wprowadza niepowtarzalność.
Główne parametry
Temperatura skaluje rozkład, zwiększając lub zmniejszając przewagę najbardziej prawdopodobnych tokenów. Top-p ogranicza wybór do najmniejszego zbioru kandydatów, których łączne prawdopodobieństwo przekracza zadany próg. Top-k ogranicza wybór do ustalonej liczby najlepszych kandydatów. Parametry te działają na tym samym rozkładzie i zwykle stosuje się je łącznie.
Sampling nie zmienia wiedzy modelu
Zmiana parametrów przesuwa rozkład, ale nie dodaje modelowi informacji. Obniżenie temperatury do zera daje odpowiedzi powtarzalne, nie prawdziwe — jeśli model nie ma oparcia w danych, będzie konsekwentnie zwracał ten sam błąd. To ważne rozróżnienie przy diagnozowaniu halucynacji.
Ustawienia w praktyce
Do zadań wymagających powtarzalności — klasyfikacji, ekstrakcji danych, generowania struktur — stosuje się ustawienia niskolosowe. Do tekstów, w których zależy nam na wariantywności, ustawienia wyższe. Warto ustawiać parametry świadomie, bo domyślne wartości różnią się między dostawcami i między interfejsami tego samego modelu.