Halucynacja nie jest awarią modelu. Jest tym samym mechanizmem, który daje poprawne odpowiedzi, użytym tam, gdzie w danych nie było oparcia.
Czym jest halucynacja
Halucynacja to wygenerowanie treści brzmiącej wiarygodnie, ale niezgodnej z faktami lub z dostarczonym kontekstem. Typowe postacie to nieistniejące źródła i cytaty, zmyślone parametry funkcji, błędne daty i liczby oraz przypisywanie prawdziwym osobom wypowiedzi, które nie padły.
Dlaczego jest wbudowana w mechanizm
Model wybiera kolejny token na podstawie prawdopodobieństwa, nie prawdziwości. Rozkład prawdopodobieństwa istnieje zawsze, także wtedy, gdy w danych treningowych nie było odpowiedzi na zadane pytanie — model nie ma osobnego sygnału mówiącego „nie wiem”. Zdanie zmyślone i zdanie prawdziwe powstają dokładnie tą samą drogą, więc z perspektywy modelu nie różnią się niczym.
Czego nie da się zrobić
Halucynacji nie da się usunąć promptem ani wyłączyć ustawieniem, bo nie jest osobnym trybem pracy. Pytanie modelu, czy jest pewny, nie daje wiarygodnej odpowiedzi — deklaracja pewności powstaje tym samym mechanizmem co treść, którą ma oceniać. Obniżenie temperatury zmniejsza losowość, ale nie zamienia zgadywania w wiedzę.
Co realnie ogranicza ryzyko
Skuteczne są rozwiązania spoza modelu: dostarczenie faktów w kontekście przez RAG, wymuszenie ustrukturyzowanego wyjścia zamiast swobodnej prozy, walidacja odpowiedzi wobec źródła danych oraz projektowanie procesu tak, by kosztowne działanie wymagało potwierdzenia. Wszystkie działają w warstwie pętli agenta, nie w samym modelu.