Temperatura to najczęściej przekręcane pokrętło w całej pracy z modelem — i najczęściej mylnie rozumiane. Nie steruje kreatywnością ani ostrożnością. Steruje rozrzutem losowania.
Czym jest temperatura
Temperatura to parametr skalujący rozkład prawdopodobieństwa przed wyborem tokenu. Wartości niskie wyostrzają rozkład, przez co token najbardziej prawdopodobny wygrywa niemal zawsze. Wartości wysokie spłaszczają rozkład, dając szansę kandydatom mniej oczywistym. Przy wartości zerowej wybór staje się deterministyczny.
Czego temperatura nie robi
Nie zwiększa wiedzy ani nie poprawia rozumowania. Nie czyni modelu ostrożniejszym ani bardziej prawdomównym. Wysoka temperatura nie jest też miarą kreatywności — częściej daje po prostu teksty mniej spójne, bo dopuszcza kontynuacje słabo pasujące do kontekstu.
Zero nie znaczy powtarzalnie w każdych warunkach
Nawet przy temperaturze zerowej ten sam prompt potrafi dać nieco inne wyniki, gdy zmienia się infrastruktura, wersja modelu albo sposób grupowania zapytań po stronie dostawcy. Determinizm dotyczy wyboru z rozkładu, nie całego stosu wykonawczego.
Jak dobierać
Do ekstrakcji danych, klasyfikacji i generowania struktur używa się wartości bliskich zeru. Do tekstów wariantywnych — wartości wyższych, dobieranych eksperymentalnie. Warto ustawiać temperaturę jawnie, bo wartości domyślne różnią się między modelami, a przy migracji różnica potrafi zmienić zachowanie całego wdrożenia.