wnioskowanie modelu

Użycie wytrenowanego modelu do wygenerowania odpowiedzi, przy zamrożonych wagach. Dzieli się na przetworzenie promptu i sekwencyjne generowanie token po tokenie — stąd różne stawki za tokeny wejściowe i wyjściowe oraz to, że długa odpowiedź kosztuje czasowo więcej niż długi prompt.

W Polsce nazywane też:

wnioskowanie modeluprzebieg modelugenerowanie odpowiedzi

Inference to moment, w którym model faktycznie pracuje. Trening zdarzył się raz; inference dzieje się przy każdym twoim zapytaniu i to za nie płacisz.

Czym jest inference

Inference to użycie wytrenowanego modelu do wygenerowania odpowiedzi. Wagi są w tym czasie zamrożone — model niczego się nie uczy. Przebieg dzieli się na dwie fazy: przetworzenie całego promptu, a następnie generowanie odpowiedzi token po tokenie, gdzie każdy nowy token wymaga osobnego przejścia przez model.

Dlaczego to ma znaczenie dla kosztu i opóźnienia

Te dwie fazy mają różną charakterystykę. Przetworzenie promptu liczy się równolegle i jest stosunkowo szybkie, natomiast generowanie jest sekwencyjne — nie da się wygenerować dziesiątego tokenu przed dziewiątym. Dlatego długa odpowiedź wydłuża czas bardziej niż długi prompt, a cenniki rozdzielają stawki za tokeny wejściowe i wyjściowe.

Ten sam prompt, inna odpowiedź

Model zwraca rozkład prawdopodobieństwa, a wybór konkretnego tokenu należy do warstwy samplingu. Przy ustawieniach dopuszczających losowość ta sama treść wejściowa daje różne odpowiedzi w kolejnych przebiegach. To nie jest usterka, lecz właściwość procesu — i praktyczny powód, dla którego testowanie agenta wymaga wielokrotnych przebiegów, a nie jednego sprawdzenia.

Gdzie to działa

Inference może odbywać się u dostawcy przez API albo lokalnie, na własnym sprzęcie. Wybór wpływa na koszt, opóźnienie, prywatność danych i na to, czy model może się zmienić bez twojej wiedzy — model dostępny przez API bywa aktualizowany, co jest częstą przyczyną nagłego spadku jakości działającego wdrożenia.

pamięć podręczna klucz-wartośćPamięć podręczna przechowująca pośrednie reprezentacje dotychczasowych tokenów, dzięki której generowanie kolejnego tokenu nie wymaga przeliczania całej sekwencji. Rośnie liniowo z długością kontekstu i liczbą sesji — to główny konsument pamięci przy inference. Podstawa mechanizmu cache promptu.próbkowanieWarstwa wybierająca jeden token z rozkładu prawdopodobieństwa zwróconego przez model. Sterowana temperaturą, top-p i top-k. Odpowiada za niepowtarzalność odpowiedzi — ale nie zmienia wiedzy modelu, więc nie usuwa halucynacji.temperaturaParametr skalujący rozkład prawdopodobieństwa przed wyborem tokenu. Niska wyostrza rozkład i daje odpowiedzi powtarzalne, wysoka spłaszcza go i dopuszcza kandydatów mniej oczywistych. Nie zwiększa wiedzy ani nie poprawia rozumowania.Infrastruktura wnioskowania modeliSprzęt i oprogramowanie dedykowane do uruchamiania modeli AI w czasie rzeczywistym — GPU accelerators, batching, quantization, model serving — odpowiadające na żądania z odpowiednią latencją i kosztem. Własna infrastruktura uzasadniona przy dużych wolumenach lub wymaganiach data sovereignty.Opóźnienie agentoweŁączny czas od zlecenia zadania agentowi do dostarczenia wyników — suma wywołań modelu, narzędzi, retrieval i orchestration overhead. Kluczowa metryka dla interaktywnych zastosowań wymagająca decyzji: równoległe wywołania, cachowanie, dobór modelu, sync vs async.Lokalny model językowyModel językowy uruchamiany lokalnie — bez zewnętrznego API — zapewniający prywatność danych, działanie offline i przewidywalne koszty. Llama, Mistral, Phi jako popularne modele. Ollama jako de facto standard dla developerów.