Pięć wpisów o tym, jak to działa.
Ten jest o tym, jak to odpalić u siebie.
Cała gałąź Agentic Advertising była opisowa — czym jest AAMP, jak działają filary, jak wygląda transakcja. Ten wpis jest inny: bierzemy referencyjne SDK z GitHuba i patrzymy, co realnie masz w rękach, gdy chcesz z tym pracować. To nie jest zamknięty produkt — to otwarty wzorzec do zbudowania własnej implementacji.
Zastrzeżenie na wejściu: repozytoria AAMP są w aktywnym rozwoju (po I/O ekosystemu wyszło już AAMP 2.0 z „transaction-ready” SDK), więc szczegóły API i struktura zmieniają się między wersjami. Traktuj poniższe jako mapę, nie jako sztywną instrukcję — przy realnej pracy sprawdzaj README w repo, bo ono jest źródłem prawdy.
Co jest na GitHubie
Wszystko żyje pod organizacją IABTechLab. Repo-hub spina resztę:
IABTechLab/AAMP— centralny hub frameworku z linkami do pozostałych repozytoriów; każde ma niezależne wersjonowanie semantyczne.IABTechLab/buyer-agent— referencyjny agent kupującego.IABTechLab/seller-agent— referencyjny agent sprzedającego.IABTechLab/agentic-direct— SDK transakcji bezpośrednich (na OpenDirect).IABTechLab/agentic-audiences— schemat sygnałów audytoryjnych (dawniej UCP).
Zaczynasz od huba, żeby zobaczyć aktualne wersje, a potem schodzisz do konkretnego repo — najczęściej buyer-agent, bo to on jest najbliżej „uruchom i zobacz, jak działa”.
Na czym stoi buyer agent
Referencyjny agent kupującego jest zbudowany na CrewAI (framework do orkiestracji agentów) i protokole OpenDirect 2.1. Dostaje brief kampanii i przez pojedyncze API robi całą sekwencję: rozdziela budżet między kanały, bada inventory sprzedawców, buduje rekomendacje i rezerwuje deale.
W środku łączy dwa protokoły agentowe, każdy do czego innego — co opisaliśmy w anatomii transakcji: klient A2A do konwersacyjnego discovery i negocjacji, oraz klient MCP do strukturalnych wywołań narzędzi seller agentów. Do tego dochodzi klient rejestru, który obsługuje odkrywanie sprzedawców, pobieranie ich kart, rejestrację i weryfikację zaufania.
Czyli: jeśli chcesz zobaczyć w kodzie to, o czym pisaliśmy teoretycznie — jak agent znajduje kontrahenta, sprawdza jego status i negocjuje — to siedzi właśnie w tym repo.
Element, na który warto spojrzeć najpierw: klient rejestru
Z perspektywy „chcę zrozumieć, jak to się trzyma kupy”, najciekawszy jest klient rejestru. To on realizuje filar zaufania z wpisu o Agent Registry w praktyce:
Buyer agent rejestruje własną kartę (tożsamość, obsługiwane protokoły, lista capabilities z tagami). Przed transakcją odpytuje rejestr o status kontrahenta — czy jest zarejestrowany, jaki ma poziom zaufania, jaki identyfikator. Jeśli status to BLOCKED, transakcja nie rusza. Całość ma bufor z czasem życia, żeby nie odpytywać rejestru przy każdej operacji.
To dobry punkt startu, bo pokazuje cały cykl zaufania w jednym, zwartym kawałku — od rejestracji siebie, przez odkrycie drugiej strony, po decyzję „transaktuję / nie transaktuję”.
Co można odtworzyć: demo media planu
Najlepszym ćwiczeniem na rozgrzewkę jest powtórzenie demo, które pokazał IAB: agent buduje media plan z briefu, negocjuje ze sprzedawcą, potwierdza transakcję i wypycha ją do systemu zarządzania reklamą (w demie — Google Ad Manager). Repozytoria są pomyślane tak, żeby ten przepływ dało się u siebie odtworzić.
To jest moment, w którym opisowe „agent dogaduje deal” zamienia się w coś namacalnego — widzisz, jak brief wchodzi z jednej strony, a z drugiej wychodzi zarezerwowana transakcja, i co dzieje się pomiędzy.
Czego się spodziewać, a czego nie
Żeby uniknąć rozczarowania, dwie rzeczy warto przyjąć z góry.
To są implementacje referencyjne, nie gotowe systemy produkcyjne. Ich rolą jest pokazać, jak standardy AAMP składają się w działający przepływ — punkt wyjścia do własnej integracji, a nie produkt do wdrożenia bez zmian. Demo media planu działa, ale od dema do produkcji droga jest Twoja.
I druga: to żywy projekt. Wersje SDK się zmieniają, AAMP 2.0 dołożył transaction-ready agentów, kolejne wydania dołożą więcej. Cokolwiek tu opisałem, weryfikuj z aktualnym README — bo w repozytorium pod aktywnym rozwojem to ono, a nie żaden artykuł, jest źródłem prawdy.
Co z tego wynika
Agentowa reklama przestała być wyłącznie tematem do czytania — jest kod, który można pobrać, odpalić i prześledzić. Dla zespołu technicznego to najszybsza droga, żeby zrozumieć AAMP nie z opisu, lecz z działania: zacznij od IABTechLab/AAMP, zejdź do buyer-agent, obejrzyj klienta rejestru, odtwórz demo media planu.
Pojęcia ze słownika: AAMP · Buyer agent · Seller agent · Agent Registry · Agentic Direct · A2A · MCP
