Słownik Webflux Agentic Web
Protokoły komunikacji

karta agenta

Maszynowo czytelny opis agenta w protokole A2A: kim jest, co potrafi, pod jakim adresem odpowiada i jak się z nim uwierzytelnić. Od wersji 1.0 protokołu karta może być podpisana kryptograficznie, co czyni z niej nośnik weryfikowalnej tożsamości, a nie tylko deklarację.

W Polsce nazywane też:

Agent Cardkarta agentawizytówka agentapodpisana karta agenta

Zanim dwa agenty zaczną ze sobą rozmawiać, muszą się rozpoznać. Agent Card jest tym, co jeden pokazuje drugiemu na wejściu.

Czym jest Agent Card

Agent Card to maszynowo czytelny dokument opisujący agenta w protokole A2A: jego nazwę i dostawcę, listę umiejętności, obsługiwane rodzaje treści, adres punktu końcowego oraz wymagany sposób uwierzytelnienia. Jest publikowany pod ustalonym adresem i pobierany przez drugą stronę przed nawiązaniem współpracy.

Podpis

Wraz z wersją 1.0 protokołu, ogłoszoną w kwietniu 2026, karty mogą być podpisywane kryptograficznie. To jest różnica jakościowa, a nie kosmetyczna: karta niepodpisana mówi, za kogo agent się podaje, karta podpisana pozwala to sprawdzić.

Bez podpisu każdy może wystawić dokument deklarujący dowolne uprawnienia i dowolnego właściciela.

Czym różni się od manifestu agenta

Manifest jest pojęciem ogólnym, opisującym każdy dokument deklarujący zdolności agenta. Agent Card to konkretna, ustandaryzowana jego postać w jednym protokole — z określonym schematem, sposobem publikacji i trybem weryfikacji.

Co z tego wynika w praktyce

Karta jest publicznym interfejsem twojego agenta. Wszystko, co w niej zadeklarujesz, staje się obietnicą wobec strony, która się z nią zapozna, a zmiana zakresu umiejętności albo adresu punktu końcowego jest zmianą kontraktu.

Po stronie odbierającej obowiązuje zasada odwrotna: karta z nieznanego źródła, bez ważnego podpisu, jest danymi do zweryfikowania, a nie podstawą do przyznania uprawnień.

Powiązane pojęcia

Manifest agentaUstrukturyzowany dokument opisujący tożsamość, możliwości i interfejs agenta AI — dostępny pod /.well-known/agent.json — umożliwiający innym agentom odkrycie agenta i zrozumienie jak z nim pracować. Analogia do Web App Manifest dla przeglądarek.Weryfikacja tożsamości agentaFramework weryfikacji tożsamości agentów AI w kontekście transakcji finansowych — analogia do KYC stosowanego w bankowości — pozwalający systemom płatniczym zidentyfikować agenta, zweryfikować jego uprawnienia i ocenić ryzyko transakcji realizowanej autonomicznie w imieniu użytkownika.Kryptograficzna weryfikacja botówProtokół weryfikacji tożsamości botów i agentów AI zaproponowany przez Cloudflare w maju 2025, przechodzący standaryzację IETF — agent podpisuje żądania HTTP kluczem prywatnym, serwer weryfikuje podpis kryptograficznie zamiast ufać łatwo fałszowalnemu nagłówkowi user-agent.Protokół agent-agentOtwarty protokół ogłoszony przez Google w kwietniu 2025 roku umożliwiający autonomicznym agentom AI wzajemne odkrywanie się, delegowanie zadań i koordynowanie pracy bez pośrednictwa człowieka — komplementarny z MCP, który obsługuje połączenia agent-narzędzie.Odkrywalność przez agentówZdolność strony do bycia znalezioną i zrozumianą przez agentów AI — obejmuje pliki llms.txt, dane strukturalne, well-known endpoints i inne mechanizmy ułatwiające agentom odkrycie możliwości witryny.Tożsamość agentaMechanizmy weryfikacji tego, kim jest agent odwiedzający stronę — czy jest tym za kogo się podaje, kto go wysłał i jakie ma uprawnienia do działania w imieniu użytkownika.