Manifest agenta

Ustrukturyzowany dokument opisujący tożsamość, możliwości i interfejs agenta AI — dostępny pod /.well-known/agent.json — umożliwiający innym agentom odkrycie agenta i zrozumienie jak z nim pracować. Analogia do Web App Manifest dla przeglądarek.

W Polsce nazywane też:

manifest agentakarta agentadeklaracja agentaopis możliwości agenta

Strona internetowa ma manifest — plik który mówi przeglądarce jak się nazywa, jaka jest ikona, jakie ma możliwości, jak powinna być traktowana na urządzeniu mobilnym. Web App Manifest jest standardem W3C.

Aplikacja npm ma package.json — plik który mówi menadżerowi pakietów jak się nazywa, jakie ma zależności, jak uruchomić.

Agent AI potrzebuje czegoś analogicznego — ustandaryzowanego sposobu na powiedzenie światu: kim jestem, co potrafię, jak się ze mną komunikować, komu mogę być użyteczny.

Czym jest agent manifest

Agent manifest to ustrukturyzowany dokument opisujący tożsamość, możliwości i interfejs agenta AI — analogia do Web App Manifest dla przeglądarek lub package.json dla npm — dostępny pod przewidywalnym adresem (zazwyczaj /.well-known/agent.json) i umożliwiający innym agentom, platformom i systemom odkrycie agenta i zrozumienie jak z nim pracować.

Relacja z AgentCard (A2A)

AgentCard w protokole A2A jest de facto formatem agent manifest dla ekosystemu A2A. Plik JSON dostępny pod /.well-known/agent.json zawiera: nazwę agenta, opis jego możliwości, listę umiejętności (skills) z opisami, URL endpointu do komunikacji, wymagania autoryzacyjne.

Różnica między „agent manifest” jako koncepcją a „AgentCard” jako konkretną specyfikacją: AgentCard jest implementacją A2A, podczas gdy agent manifest jako koncepcja jest szersza i obejmuje różne formaty używane przez różne protokoły.

Co zawiera agent manifest

Tożsamość: nazwa agenta, wersja, opis, kto go stworzył, kontakt.

Możliwości: co agent umie robić. Lista task types, lista skills z opisami, jakie dane wejściowe przyjmuje, jakie wyniki produkuje.

Interfejs: jak się komunikować z agentem. Endpoint URL, obsługiwane protokoły (A2A, MCP, REST), format wiadomości.

Ograniczenia: co agent nie robi. Jakich typów żądań odmawia, jakie są limity (max rozmiar wejścia, max czas wykonania).

Autoryzacja: czy wymaga autoryzacji, jaki mechanizm (OAuth, API key, Web Bot Auth), jaki zakres uprawnień jest potrzebny.

Discovery przez .well-known

Konwencja /.well-known/ (zdefiniowana w RFC 5785) jest standardowym miejscem gdzie serwisy publikują metadane o sobie — używanym przez certyfikaty SSL, Apple Pay, Google Site Verification i teraz przez agenty AI. Serwer który chce być odkrywalny przez inne agenty publikuje swój manifest pod /.well-known/agent.json.

Agent który chce skommunikować się z nieznanym serwerem sprawdza najpierw /.well-known/agent.json — jeśli istnieje, wie jak z tym serwerem rozmawiać bez wcześniejszej konfiguracji.

Stan standardyzacji

Agent manifest jako koncepcja jest zaimplementowana przez A2A (AgentCard) i jest propozycją w ramach ANP. Nie ma jednego globalnego standardu — każdy protokół ma swój format. Konwergencja formatów manifestu jest aktywnym obszarem pracy standaryzacyjnej w W3C i IETF.

Powiązane pojęcia

Protokół sieci agentówOtwarty protokół sieciowy zaproponowany przez GoDaddy i W3C dla zdecentralizowanej komunikacji agentów AI przez internet — gdzie agenty mogą odkryć się nawzajem, zweryfikować tożsamość i komunikować się przez standardowe protokoły webowe, niezależnie od platformy AI która je stworzyła.Protokół agent-agentOtwarty protokół ogłoszony przez Google w kwietniu 2025 roku umożliwiający autonomicznym agentom AI wzajemne odkrywanie się, delegowanie zadań i koordynowanie pracy bez pośrednictwa człowieka — komplementarny z MCP, który obsługuje połączenia agent-narzędzie.Umiejętności agentaMechanizm proponowany przez Cloudflare pozwalający stronom publikować listę dostępnych akcji dla agentów pod adresem .well-known/agent-skills/index.json — agent wie co może zrobić na stronie zanim zacznie działać..well-knownStandardowy katalog na serwerze WWW służący do publikowania metadanych o stronie — używany przez agentów do odkrywania możliwości witryny (agent-skills, llms.txt i inne).Tożsamość agentaMechanizmy weryfikacji tego, kim jest agent odwiedzający stronę — czy jest tym za kogo się podaje, kto go wysłał i jakie ma uprawnienia do działania w imieniu użytkownika.