Kiedy agent wykonuje sekwencję operacji, projektant staje przed wyborem: pytać o każdą osobno czy o całą serię naraz. Oba warianty mają swoją wadę i oba prowadzą do tego samego skutku, jeśli zrobić je bez zastanowienia.
Czym jest przeciążenie zgodą
Pokazanie użytkownikowi kilku zatwierdzeń jednocześnie albo jednego zbiorczego zamiast serii — tak że nie sposób przejrzeć żadnego z osobna. Jeden z mechanizmów przez które kontrola zatwierdzania przestaje być kontrolą, wyróżniony w taksonomii zagrożeń dla Model Context Protocol.
Jak wygląda w praktyce
Zgoda zbiorcza: jedno pytanie o dziesięć operacji, z których dziewięć jest rutynowych a jedna wysyła dane na zewnątrz. Człowiek zatwierdza całość, bo dziewięć widocznych elementów wygląda normalnie.
Zgody równoległe: kilka okien naraz albo lista dwudziestu pozycji do zaakceptowania jednym przyciskiem. Przejrzenie każdej z osobna wymagałoby czasu którego nikt nie ma, więc nie przegląda się żadnej.
Napięcie projektowe
Odpowiedź „rozbijaj zgodę na pojedyncze akcje” jest poprawna tylko do pewnego momentu. Rozbicie dziesięciu operacji na dziesięć pytań podnosi liczbę monitów, a liczba monitów sama w sobie obniża czujność — prowadząc do zeszklonego zatwierdzania.
Właściwe rozstrzygnięcie nie polega na wyborze jednego z dwóch wariantów, tylko na doborze granulacji według ryzyka: operacje rutynowe i odwracalne zgrupowane, operacje nieodwracalne albo wychodzące poza obszar roboczy pokazane osobno i wyróżnione.
Status
Pojęcie branżowe, opisane w taksonomii MCP-38 jako consent overload — jeden z czterech mechanizmów obchodzenia kontroli human-in-the-loop.