rozszerzenia MCP

Sformalizowany framework dodawania możliwości poza rdzeniem MCP. Rdzeń pozostaje mały, a funkcje potrzebne części wdrożeń żyją jako opcjonalne, negocjowane rozszerzenia. Pierwsze trzy to MCP Apps, Tasks i Enterprise Managed Authorization.

W Polsce nazywane też:

framework rozszerzeńrozszerzenia protokołu

Protokół, który ma służyć jednocześnie lokalnym narzędziom deweloperskim i wdrożeniom korporacyjnym, nie może wszystkiego trzymać w rdzeniu. Framework rozszerzeń jest odpowiedzią na to napięcie.

Czym jest

Sformalizowany mechanizm dodawania możliwości poza rdzeniem specyfikacji. Rdzeń pozostaje mały i stabilny, a funkcje potrzebne części wdrożeń żyją jako osobne, wersjonowane rozszerzenia, które klient i serwer mogą, ale nie muszą obsługiwać.

Trzy pierwsze rozszerzenia

MCP Apps — interfejsy użytkownika zwracane przez narzędzia i renderowane w izolowanych ramkach. Pierwsze oficjalne rozszerzenie, udostępnione w styczniu 2026.

Tasks — zadania asynchroniczne, wcześniej rozważane jako element rdzenia.

Enterprise Managed Authorization — mechanizmy autoryzacji pod wdrożenia korporacyjne.

Dlaczego to dobra wiadomość dla wdrażających

Rozszerzenia są opcjonalne i negocjowane, więc obsługa nowej funkcji nie wymusza migracji całego stosu. W połączeniu z formalną polityką deprecjacji, gwarantującą co najmniej dwunastomiesięczne okno na zmianę, protokół staje się przewidywalny — a to warunek, żeby dało się na nim budować rzeczy działające dłużej niż kwartał.

O czym warto pamiętać

Możliwość, że dwa końce połączenia obsługują różne zestawy rozszerzeń, jest teraz normalnym stanem rzeczy, a nie usterką. Klient musi umieć działać przy braku rozszerzenia, a nie zakładać jego obecność.

wersjonowanie specyfikacji MCPWersje specyfikacji MCP oznaczane datą (np. 2025-11-25, 2026-07-28) i uzgadniane podczas inicjalizacji połączenia. Kolejne rewizje wprowadzały zmiany niewsteczne, więc serwer napisany pod jedną wersję nie musi działać z klientem obsługującym inną. Od 2026-07-28 obowiązuje polityka deprecjacji z minimum dwunastomiesięcznym oknem.zarządzana autoryzacja korporacyjnaRozszerzenie MCP odpowiadające na potrzeby autoryzacji w organizacjach: centralne zarządzanie dostępem agentów do serwerów i zgodność z rzeczywistymi wdrożeniami OAuth i OpenID Connect. Powstało, bo rdzeń nie rozstrzygał układu „jeden klient, wiele serwerów o różnych właścicielach".zadania asynchroniczne MCPRozszerzenie MCP pozwalające serwerowi prowadzić długotrwałą pracę w tle, raportować postęp i dostarczyć wynik asynchronicznie zamiast blokować wywołanie. Współgra z bezstanowym rdzeniem: zerwane połączenie nie unieważnia trwającego zadania. Wprowadza do pętli agenta nowy stan — wywołanie przyjęte, ale niezakończone.aplikacje MCPOficjalny standard MCP (SEP-1865, merged 28.01.2026) definiujący, jak serwer zwraca interaktywny interfejs HTML zamiast tekstu. Serwer deklaruje zasoby pod schematem ui://, narzędzia linkują je przez _meta.ui.resourceUri, host renderuje w sandboxowanym iframe. Czwarty prymityw MCP — jedyny nie dla modelu, lecz dla człowieka.Protokół kontekstu modeluOtwarty standard Anthropic umożliwiający agentom AI łączenie się z zewnętrznymi narzędziami, bazami danych i API w ustandaryzowany sposób — jak USB dla modeli językowych.