Zanim klient MCP połączy się z serwerem, musi zostać przez niego rozpoznany. Sposób, w jaki to się dzieje, właśnie się zmienia.
Czym są dokumenty metadanych klienta
CIMD to mechanizm, w którym klient jest identyfikowany przez dokument opisujący go, dostępny pod stałym adresem, zamiast rejestrować się dynamicznie u każdego serwera z osobna. Serwer pobiera opis klienta z podanego adresu i na tej podstawie prowadzi autoryzację.
Co zastępuje
Dotychczasowe podejście opierało się na dynamicznej rejestracji klientów: klient zgłaszał się do serwera i otrzymywał świeży identyfikator. Przy układzie, w którym jeden klient łączy się z dziesiątkami serwerów, oznaczało to dziesiątki niezależnych rejestracji, każdą do osobnego utrzymania i unieważnienia.
Specyfikacja 2026-07-28 formalnie odchodzi od tego modelu na rzecz dokumentów metadanych.
Dlaczego to porządkuje bezpieczeństwo
Tożsamość klienta przestaje być czymś, co powstaje przy każdym połączeniu, a staje się czymś, co można sprawdzić i wycofać w jednym miejscu. Przy agentach, gdzie długowieczne poświadczenia rozsiane po wielu usługach są znaną słabością, to zmiana idąca we właściwą stronę.
Kontekst
Zmianie towarzyszy walidacja wystawcy zgodnie z RFC 9207 — element utwardzania autoryzacji, które w tej wersji specyfikacji objęło kilka obszarów naraz.