Internet ma DNS — system który tłumaczy webflux.pl na adres IP serwera. Każda domena ma właściciela, każdy właściciel jest weryfikowany przez rejestratora. Gdy wchodzisz na stronę Twoja przeglądarka wie że rozmawiasz z prawdziwym webflux.pl a nie z jego imitacją. DNS istnieje od 1983, jest globalną infrastrukturą zaufania.
Agenty AI nie mają odpowiednika DNS. Gdy agent twierdzi że jest „asystentem zakupowym firmy X” albo „Claude od Anthropic” — nikt tego nie może zweryfikować w ustandaryzowany sposób przez żadną globalną infrastrukturę. Agent może podać się za kogokolwiek, twierdzić że reprezentuje dowolną organizację, działać w imieniu użytkownika który o tym nie wie.
ANS to próba zastosowania logiki DNS do problemu tożsamości agentów.
Czym jest ANS
ANS (Agent Name Service) to otwarty standard zaproponowany przez GoDaddy w kwietniu 2026 we współpracy z Cloudflare — system nazewnictwa, weryfikacji i discovery dla agentów AI oparty na istniejącej infrastrukturze DNS i PKI (Public Key Infrastructure), który pozwala przypisać każdemu agentowi weryfikowalną tożsamość powiązaną z domeną organizacji która go wdrożyła.
DNS i PKI jako fundament
ANS nie wymyśla nowej infrastruktury — używa DNS i PKI które istnieją i są zaufane od dekad. Organizacja która chce wystawić agenta rejestruje jego tożsamość w rekordach DNS swojej domeny. Agent dostaje certyfikat cyfrowy powiązany z tą domeną. Każdy serwer który chce zweryfikować agenta odpytuje DNS — tak samo jak dziś przeglądarka weryfikuje certyfikat SSL strony.
Jeśli agent twierdzi że pochodzi od firma.pl — ANS pozwala sprawdzić czy firma.pl faktycznie zarejestrowała taki typ agenta, czy certyfikat jest ważny, czy nie wygasł lub nie został unieważniony.
ANS vs Web Bot Auth — dwa różne aspekty tożsamości
Oba protokoły dotyczą tożsamości agentów, ale rozwiązują różne problemy i działają na różnych warstwach.
Web Bot Auth weryfikuje że konkretne żądanie HTTP pochodzi od agenta który ma klucz prywatny powiązany z deklarowaną tożsamością — to jest weryfikacja przy każdym żądaniu, w czasie rzeczywistym.
ANS definiuje globalny system nazewnictwa i discovery — jak agent jest nazwany, przez kogo zarejestrowany, jak go znaleźć i jak zweryfikować powiązanie z organizacją. To jest rejestr, nie protokół weryfikacji żądań.
Oba działają razem: ANS daje agentowi tożsamość w globalnym rejestrze, Web Bot Auth pozwala tę tożsamość udowodnić przy każdym żądaniu.
Dlaczego GoDaddy
GoDaddy zarządza milionami domen dla małych i średnich firm — jest naturalnym punktem wejścia dla organizacji które chcą zarejestrować tożsamość swojego agenta. Cloudflare zapewnia infrastrukturę weryfikacji na krawędzi sieci, obsługując żądania w milisekundach. Razem obejmują większość hostingu w USA i znaczną część globalną — co daje ANS realną szansę na szeroką adopcję bez konieczności budowania nowej infrastruktury.
Stan standardu
ANS ogłoszono w kwietniu 2026 jako propozycję otwartego standardu — wcześniej niż Web Bot Auth który ma już formalną grupę roboczą IETF. Cloudflare popiera ANS jako uzupełnienie Web Bot Auth. To jest wczesna faza — standard jest w fazie propozycji, nie ratyfikacji. Warto śledzić jako sygnał kierunku w którym zmierza weryfikacja tożsamości agentów.